ارثیه سبز

ایرانیان باستان مبلغی از ارثیه خود را برای صرف امور خیریه اختصاص می دادند. آنها اعتقاد داشتند ارثیه ای که بخشی از آن در امور خیر صرف نشود برکت ندارد. به رسم نیاکانمان، بخشی از ارثیه خود را برای حفاظت از گونه های گیاهی سرزمینمان، اعطا نموده تا برکت کار نیک‌مان باعث سبزی و برکت میراثمان گردد. بذرهای بسیاری در بانک ژن منابع طبیعی چشم انتظار مهر شما هستند.

برای ماندگاری نامتان با رئیس بانک ژن منابع طبیعی ایران، شماره ۴۴۷۸۷۲۸۰ (داخلی ۴۰۰) تماس بگیرید

 

 

دیوانگان سلسله‌ات را رها کنی

 

خوش آن که حلقه‌های سر زلف واکنی

یعنی تو هم بیا که تماشای ما کنی

 

کار جنون ما به تماشا کشیده است

مویم سفید سازی و پشتم دوتا کنی

 

کردی سیاه زلف دوتا را که در غمت

من جهد میکنم که به عهدت وفا کنی

 

تو عهد کرده‌ای که نشانی به خون مرا

با تیغ کج اگر سرم از تن جدا کنی

 

من دل ز ابروی تو نبرم به راستی

چندان وفا کنم که تو ترک جفا کنی

 

گر عمر من وفا کند ای ترک تندخوی

تیری خدا نکرده مبادا خطا کنی

 

سر تا قدم نشانه‌ی تیر تو گشته‌ام

برخیز تا هزار قیامت به پا کنی

 

تا کی در انتظار قیامت توان نشست

جانانه را ببینی و جان را فدا کنی

 

دانی که چیست حاصل انجام عاشقی

می‌باید التفات به حال گدا کنی

 

شکرانه‌ای که شاه نکویان شدی به حسن

الا ثنای خسرو کشورگشا کنی

 

حیف آیدم کز آن لب شیرین بذله‌گوی

کز صدق بایدش همه وقتی دعا کنی

 

ظل اله ناصردین شاه دادگر

من هی غزل سرایم و تو هی عطا کنی

 

شاها همیشه دست تو بالای گنج باد

وقت است اگر به دیده‌ی افلاک جا کنی

 

آفاق را گرفت فروغی فروغ تو

فروغی بسطامی

هم اکنون سرپرستی یک بذر را به عهده بگیرید